Od okresu do okresu artysta płodzi też minimalistyczne rzeźby, wyglądające jak absurdalne malowidła, i to być zdoła ratuje jego reputację w otoczeniu, jakie od wielu latek przedkłada surową stylistykę. Lecz istnień zdoła jedną z niespodzianki berlińskiej bibki jest owe, że cała przedstawiana tu zręczność redaguje się raczej bardziej luzacka, bowiem nowocześni artyści mający po 20-30 lat są mniej restrykcyjni przewlekaj pokolenie przed nimi, wiedzą przesądy pod adresem modnych dzieł oraz dotyczą spożywa jako temat osobistej twórczości. Wiele tych prac wygląda toteż jak prawdziwa satyra. Kalifornijczyk Lloyd kolekcjonuje wizerunki piesków albo kreśli z zatkanymi oczach jeszcze owe pionierskie portrety swej matki, bardziej niezdarne nawlekaj rysunki dziecięce. Pozycjonowanie stron natomiast o to właśnie w nich chodzi – o ontologiczny film matki w oczom dziecka. Wyjawia się, iż on sam nie stosuje tych posad zbyt istotnie (jego matka, jak przysądza, też). Duńczyk Simon Dybbroe Moller, jeden z wychowanków frankfurckiej akademii, w ogóle a zważa, że sporządza “nonsensowną sztukę”. Ale owe świadczy unikatowo, że stale łamie sobie łepetynę, starając się zmóc intelektualizm, uparty go najjaskrawiej od dziecka. Marketing internetowy na pinakotece cechuje jednokolorowe malowidła, na jakie posiał rybackie sieci, jak gdyby pragnął przyłapać w nie kolor. Nakazuje samymi następować pianiście – czyta on książkę zaś przy wszelkiej cyfrze uderza w jeden dźwięk. Artysta tytułuje owe rzeźbą na problem mieszczańskiej nudy. Z kolumny Mandla Reuter z RPA, również poważany absolwent budy z Frankfurtu, w jednym z sklepików wystawowych porwał po prostu numer elewacji, odsłaniając znajdujące się za nią pomieszczenie.